{"id":6071,"date":"2020-03-01T09:00:58","date_gmt":"2020-03-01T07:00:58","guid":{"rendered":"https:\/\/wilmahollander.nl\/WP\/?p=6071"},"modified":"2020-03-01T10:12:42","modified_gmt":"2020-03-01T08:12:42","slug":"zomaar-een-middag-aan-zee","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wilmahollander.nl\/WP\/algemeen\/zomaar-een-middag-aan-zee\/","title":{"rendered":"Zomaar een middag aan zee"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Ons dorpje telt een handvol horecagelegenheden die zich allemaal aan de \u2018boulevard\u2019 bevinden. E\u00e9n daarvan is ouzeri<\/em> To Balkoni, waar je \u2013 de naam zegt het al \u2013 op het balkon (of binnen) kunt genieten van tsipouro met hapjes, een simpele Griekse maaltijd of een eenvoudige snack. De zaak behoort toe aan Apostolis, die samen met zijn moeder Elefteria in de keuken staat. Nou ja, hij doet de hapjes, zijn moeder kookt de maaltijden; gewoon thuis in haar huisje met tuin, waarna ze het eten dan in grote pannen met haar rammelende \u2018agrotiko\u2019 \u2013 een klein vrachtautootje – naar de zaak brengt. Dezelfde agrotiko waarmee Apostolis in de zomer soms zijn vakantievierende klanten na een avondje met wat al te veel tsipouro terugbrengt naar Kala Nera \u2013 in de laadbak uiteraard.<\/p>\n

Apostolis is wat de Engelsen \u2018a character\u2019 noemen. Zijn mekkerende schaterlach werkt zo aanstekelijk dat je binnen no-time mee zit te schateren, al heb je meestal geen enkel idee waarom. Hij heeft een zeer eigen mening, die hij graag mag verkondigen, een hekel aan welke Griekse regering dan ook en de manier waarop hij zijn zaak bestiert is nogal onconventioneel. Het kan zomaar voorkomen dat hij halverwege de avond, terwijl het hele balkon bezet is met klanten, ineens op zijn brommertje stapt en wegrijdt. En dan kan het echt weleens een halfuurtje duren voordat hij terugkeert \u2013 meestal met een tas vol brood of een pak suiker of gewoon met helemaal niks. Wilde je toevallig net afrekenen, dan zit er weinig anders op dan geduldig te wachten tot hij terug is, want betalen doe je bij hem. Bij To Balkoni is de klant koning, maar Apostolis is de baas, daar komt het eigenlijk op neer.<\/p>\n

Afhankelijk van zijn bui vind je het er beregezellig of bar slecht. De hapjes die hij bij de tsipouro serveert behoren echter tot de betere in onze omgeving, en aangezien een \u2018tsipouradiko\u2019 onze favoriete maaltijd is, zijn wij er regelmatig te vinden. In de wintermaanden is de zaak gesloten, omdat Apostolis dan in het buitenland zit. Zo ook deze winter, maar vorige week zag ik tot mijn verrassing dat hij al terug was. Dat kwam goed uit, want ik zou die dag gaan lunchen met een Amerikaanse vriendin. Het was prachtig zonnig weer, warm genoeg om niet op het balkon, maar aan een van de twee blauwe tafeltjes aan zee te zitten. We namen het tafeltje waarvan de vier stoelen wel voorzien waren van zittingen en nipten al snel zeer tevreden aan ons tsipourootje. Een paar minuten later zagen we Apostolis\u2019 moeder aan komen schuifelen, een grote tas met een pan eten erin aan haar arm. De pan werd naar de keuken gebracht, en even daarna kwam Elefteria met een kommetje rijstsoep met lam en wat brood weer naar buiten. Ze wilde aan het tafeltje naast ons gaan zitten, maar omdat daar de stoelzittingen ontbraken, schoof ze maar gezellig bij ons aan.<\/p>\n

Weer een paar minuten later kwamen er twee Duitse dames aangewandeld, die wat aarzelend bij het tweede tafeltje bleven staan. Nu heeft Apostolis een zwak voor vrouwen, dus die kwam al met de rieten zittingen aangerend. De dames wilden koffie, en als het kon graag cappuccino. Dat kon, maar het zou even duren voordat het klaar was, zei Apostolis, zeker wel een minuut of tien. Dat vonden de dames helemaal niet erg, daar aan hun tafeltje in het zonnetje, maar ze keken toch wel heel verbaasd toen Apostolis meteen daarna in zijn auto stapte en wegreed. \u2018Hij gaat melk halen bij de supermarkt,\u2019 vertrouwde Elefteria ons toe. \u2018Voor de cappuccino.\u2019 Het leverde een giechelbui op bij de dames, al werden we allemaal nogal afgeleid door de komst van een viertal stoere Griekse mannen op grote motoren die ze aan de kade naast ons parkeerden. Al kletsend liepen ze het Balkon op \u2013 waar nog een paar Engelsen aan de tsipouro zaten \u2013 en hoorden daar dat de baas even weg was, maar zo terug zou komen.<\/p>\n

De heren waren echter niet voor een kleintje vervaard. Blijkbaar hadden ze hun zinnen gezet op een plekje aan zee, want even later zagen we ze met een tafel en vier stoelen van het balkon af komen en die naast de Duitse dames neerzetten. Vervolgens doken ze de zaak weer in, en tot ieders hilariteit kwamen ze een paar minuten later met een tafelkleedje onder hun arm en een dienblad met water, glazen en een mandje brood weer tevoorschijn. Tegen de tijd dat iedereen zat, kwam Apostolis aanrijden, de achterklep van zijn auto wijd open. Hij sprong eruit, stak zijn duim op naar de Griekse motorrijders en verdween in de keuken om eindelijk de beloofde cappuccino te gaan maken.<\/p>\n

Of die smaakte, heb ik niet meegekregen. Zo terugblikkend waren de Duitse dames eigenlijk al vrij snel verdwenen. De Griekse mannen niet. Die bleven heerlijk relaxt met een biertje aan hun tafel in de zon zitten, net als vriendin en ik. We hebben heerlijk gegeten van onze hapjes, en de rijstsoep met lamsvlees van Elefteria smaakte ook prima. Bordjes kwamen er dit keer bij onze lunch in het geheel niet aan te pas. De kom met soep had twee lepels en het broodmandje bevatte genoeg vorkjes om de verschillende hapjes te kunnen prikken. Daar kom je echt een heel eind mee aan zo\u2019n tafeltje in de Griekse zon, al weet ik best dat niet iedereen een op die manier geserveerde maaltijd zal kunnen waarderen. Dat mag, er zijn genoeg andere gelegenheden waar het er heel anders aan toe gaat. Maar of je daar dan net zoveel plezier hebt als bij To Balkoni… Dat betwijfel ik \ud83d\ude09<\/p>\n

Yiasou uit Pilion!<\/strong><\/p>\n

Wilma Hollander<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ons dorpje telt een handvol horecagelegenheden die zich allemaal aan de \u2018boulevard\u2019 bevinden. E\u00e9n daarvan is ouzeri To Balkoni, waar je \u2013 de naam zegt het al \u2013 op het Verder lezen Zomaar een middag aan zee<\/span>→<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,36,6,21],"tags":[28,15,17,27,26,19],"class_list":["post-6071","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-algemeen","category-columns","category-columns-leven-in-pilion","category-columns-voor-vlaardingen24","tag-column","tag-pilion","tag-schrijfster","tag-vlaardingen24","tag-vlaardingers-in-den-vreemde","tag-wilma-hollander"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wilmahollander.nl\/WP\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6071","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wilmahollander.nl\/WP\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wilmahollander.nl\/WP\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wilmahollander.nl\/WP\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wilmahollander.nl\/WP\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6071"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/wilmahollander.nl\/WP\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6071\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6083,"href":"https:\/\/wilmahollander.nl\/WP\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6071\/revisions\/6083"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wilmahollander.nl\/WP\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6071"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wilmahollander.nl\/WP\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6071"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wilmahollander.nl\/WP\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6071"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}