![\"\"](\"https:\/\/wilmahollander.nl\/WP\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/Kato-Gatzea-1024x768.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
\u2018Augustus is de maand van het grote nietsdoen,\u2019 zei mijn Griekse buurman van een paar huizen verderop, toen we elkaar een paar dagen geleden aan het strand tegenkwamen en even aan de praat raakten. \u2018Het is de maand waarin het dagelijks leven tot stilstand komt en we eindelijk kunnen relaxen, een uitgebreid zonnebad kunnen nemen en met vrienden en familie kunnen genieten van de zomer.\u2019<\/p>\n
Het klonk best leuk zoals hij het zei, maar het zijn wel allemaal dingen waar ik niet zo goed in ben. Wat waarschijnlijk ook de reden is waarom ik augustus niet zo\u2019n fijne maand vind. Het is meestal zo afschuwelijk heet dat binnen blijven beter is dan buiten zijn, heel veel bedrijven, winkels en kantoren zijn vanwege de massale vakantieperiode wekenlang gesloten, en dan heb ik het nog maar niet over de overvolle wegen en stranden. Ik word daar allemaal niet echt blij of relaxt van. Voor mij is augustus meer een kwestie van \u2018overleven\u2019, wat natuurlijk best een beetje triest klinkt als je op een plek \u2018uit een reisgids\u2019 woont, zoals een oud-klasgenoot onlangs enthousiast opmerkte bij het zien van een aantal omgevingsfoto\u2019s op mijn facebookpagina. Hij heeft helemaal gelijk, want ons pittoreske vissersdorpje, ingeklemd tussen een blauwe zee en groene bergen, is inderdaad in menige vakantiebrochure terug te vinden. Alleen niet in die van het massatoerisme en populaire all-in vliegvakanties. Nee, ons dorpje vind je alleen terug in gidsen met bestemmingen voor wie op zoek is naar rust en stilte, naar eenvoud en naar authentiek Griekenland. Dat is namelijk wat je hier bij ons vindt. Alleen niet in augustus…<\/p>\n
Nee, augustus is niet mijn favoriete maand hier, al moet ik toegeven dat ik er ook weleens anders over heb gedacht. Ik weet namelijk nog heel goed dat onze allereerste kennismaking met Pilion plaatsvond in… jawel: augustus! In 1998 was dat en we hebben hier destijds een topvakantie gehad. Iedere dag zon en temperaturen van boven de veertig graden, het strand pal voor de deur van ons appartement, oude dieselbussen met airconditioning die ons voor een habbekrats over het hele schiereiland vervoerden naar verscholen bergdorpjes met koele pleinen onder grote platanen… \u00a0Het zijn prachtige herinneringen aan een vakantie waarin \u2018nietsdoen\u2019 inderdaad het belangrijkste onderdeel van ons grote genieten werd.<\/p>\n
En druk was het toen ook al. Misschien nog wel drukker dan tegenwoordig, want ik herinner me ook nog heel goed dat je \u2019s avonds op de boulevard van Kala Nera bijna letterlijk \u2018over de hoofden\u2019 kon lopen. De terrassen zaten vol tot diep in de nacht, overal klonk gelach en muziek en de winkels deden goede zaken. Pilion is namelijk van oudsher de plek waar de Grieken zelf hun vakantie doorbrengen, vooral in augustus, de maand van Maria Hemelvaart, de vakanties en het grote nietsdoen. Maar toen kwam de crisis, en jarenlang kwamen er steeds minder vakantiegangers naar ons mooie schiereiland. De Grieken hadden immers geen geld meer om op vakantie te gaan. Ze hadden nog nauwelijks geld om van te leven…<\/p>\n
Gelukkig is de Griekse economie de laatste jaren weer een heel klein beetje opgebloeid. Pilion is en blijft voor veel Grieken nog steeds de plek waar ze hun vakantie doorbrengen, al zien we tegenwoordig wel meer buitenlandse toeristen op de Pilionse stranden dan destijds in 1998. In vergelijking met andere Griekse bestemmingen zijn de buitenlanders hier echter nog steeds flink in de minderheid, en ik hoop echt dat dat de komende jaren nog zo blijft. Voor mij ligt de charme van Pilion nu eenmaal juist in dat heerlijk authentieke, eigenwijze en typisch Griekse leven. Dat is namelijk precies wat ons schiereiland zo aantrekkelijk maakt.<\/p>\n
Maar… hier wonen of hier op vakantie komen, zijn twee verschillende dingen. Als ik zelf ergens op vakantie ben, ben ik ook heel goed in het nietsdoen. Ik kan een hele middag lang op een terrasje \u2018mensjes kijken\u2019 of een boek lezen op het strand. Ik kan urenlange gesprekken hebben met andere vakantiegangers of een regenachtige middag doorbrengen met suffe spelletjes spelen. Daar heb ik allemaal helemaal geen moeite mee. Maar \u2018nietsdoen\u2019 in mijn dagelijks leven is een heel andere zaak. Dat zit nu eenmaal niet in mijn systeem, want wie van mijn generatie is, kent ongetwijfeld de uitdrukking: \u2018Ledigheid is des duivels oorkussen.\u2019 Met andere woorden: wanneer je lui bent en niet hard werkt, loopt het slecht met je af…<\/p>\n
Nu ben ik natuurlijk oud en wijs genoeg om te weten dat een paar uur nietsdoen helemaal geen kwaad kan. Sterker nog, in een maatschappij waar alles en iedereen haast heeft, is een poosje nietsdoen een zeer winstgevend verdienmodel geworden. Meditatie apps en yoga-cursussen zijn niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven, en dat allemaal omdat de moderne mens de kunst van het nietsdoen massaal verleerd is. Iedereen dendert gewoon maar door en door, snakkend naar die paar weken vakantie per jaar, het enige moment waarop je legaal en zonder schuldgevoel eindelijk gewoon \u2018niets\u2019 mag doen. Precies zoals het overgrote deel van de Grieken dat in de maand augustus doet. Gewoon lekker nietsdoen, uitgebreid zonnebaden en genieten van de zomer.<\/p>\n
Ik denk dat manlief en ik na eenentwintig jaar best wel aardig \u2018vergriekst\u2019 zijn. Je raakt gewend aan hoe het leven er hier aan toegaat, met alle voor- en nadelen van dien: de onbegrijpelijke bureaucratie, de extreme zomerhitte, de stille winters, de natuurrampen, de enge kriebelbeestjes in de tuin. Het is een totaal ander leven dan wat we in Nederland gewend waren, maar wel een leven waar we van houden. Of geleerd hebben om van te houden. Alleen die hele lange hete augustusmaand met dat massale grote nietsdoen… Daar heb ik toch nog steeds wel heel veel moeite mee😉<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u2018Augustus is de maand van het grote nietsdoen,\u2019 zei mijn Griekse buurman van een paar huizen verderop, toen we elkaar een paar dagen geleden aan het strand tegenkwamen en even Verder lezen Het grote nietsdoen<\/span>