Heerlijke Dromen

Aan het lange wachten op mijn nieuwe boek komt voor jullie, mijn trouwe fans en lezers, zeer binnenkort een eind. Op 23 september zal Heerlijke Dromen, het derde en laatste deel van de Rozen van Beekbrugge-serie eindelijk het levenslicht zien. Op die datum vertrekken de vrachtauto’s vanuit het depot om mijn boek naar de algemene verkooppunten te vervoeren, en is de postkamer van de uitgeverij druk bezig om alle vooraf gereserveerde exemplaren op de deurmatten van mijn lezers te laten bezorgen.

Ik krijg gewoon een beetje kippenvel als ik eraan denk. Stel je toch eens voor. In heel Nederland staat Emma’s verhaal straks in de schappen van de tijdschriftenkiosken, in het bladenrek bij de grotere supermarkten… Als je over drie weken argeloos je dagelijkse boodschapjes loopt te doen, en even draalt bij de bladen om je favoriete weekblad te kopen, is er een grote kans dat je daar zomaar ineens mijn naam ziet staan, tussen bekende romantische Harlequin-schrijfsters als Nora Roberts, Susan Mallery, Maisey Yates. Helaas, naast de nog veel beroemdere Michelle Obama zal ik dit keer niet terechtkomen, want die heeft het volgens mij maar bij één boek gelaten, terwijl ik natuurlijk wel gewoon dóór ben gegaan met schrijven. En het resultaat daarvan ligt dus binnenkort in de winkels.

Drie romans van bijna vierhonderd bladzijden per deel heb ik in twee jaar tijd geschreven. En nu… Nu is de serie compleet! Ik kan het zelf nauwelijks geloven. Twee jaar lang vertoefde ik vrijwel dagelijks in het fictieve Beekbrugge, waar Suzan, Lotte en Emma mij kennis lieten maken met hun familie, vrienden en vijanden. Ik probeerde Suzans beroemde peer-roquefortquiches uit, beleefde samen met Lotte opnieuw mijn eigen driedaags bezoek aan Ameland van een paar jaar geleden, en reisde met Emma mee naar het mooie Toscane, waar ik in het verleden een aantal keer zelf ook ben geweest. Het was een lange, lange rollercoaster, een grillige rit waar ik niet zomaar uit kon stappen op de momenten dat ik het even helemaal had gehad. Het contract was getekend, er waren deadlines die gehaald moesten worden, producties die in gang waren gezet…

Gelukkig hoefde ik die rollercoaster-rit niet helemaal in mijn uppie te doen. Vanaf het allereerste begin kreeg ik heel veel steun van mijn fantastische Harlequin-redacteuren Iris en Hans. Zij waren degenen die dit avontuur met mij durfden aan te gaan en samen met mij in het diepe sprongen om iets te creëren wat voor ons alle drie nieuw was. Een puur Nederlandse HQN-roman, iets wat nooit eerder was gedaan. En of dit schrijfavontuur over een poosje een vervolg krijgt, ligt eigenlijk aan jullie, lieve lezers. Toekomstige boekcontracten zijn nu eenmaal geheel en al afhankelijk van eerdere verkoopcijfers, zo simpel is het gewoon. Daar kun je je wenkbrauwen over optrekken, maar dat helpt niet. Dat boek aanschaffen wel. Je vriendinnen aansporen het te kopen ook. Je social media platforms laten weten dat jij dit zo’n heerlijke serie vond – nou ja, dat hoop ik natuurlijk – en mooie reviews schrijven op de grote online boekenverkoopsites en boeken(blog)sites helpt ook heel erg mee om deze gloednieuwe serie te promoten. Kortom, wij hebben ons allerbeste best gedaan om mijn lieve, stoere en eigenzinnige meiden een goede start te geven, maar nu is de beurt aan jullie om hen te helpen groter te groeien!

Mijn rollercoaster kwam begin mei langzaam tot stilstand, toen ik het definitieve manuscript van Heerlijke Dromen voor de laatste keer naar Amsterdam stuurde. Ik heb de lange, mooie en zeer zonnige Griekse zomer dan ook benut om afstand te nemen van die twee heerlijke, maar heel intensieve schrijfjaren. En dat is prima gelukt. Ik kijk er zelfs alweer naar uit om met een nieuw boek te beginnen. Een nieuw verhaal, met nieuwe hoofdpersonen, die met Beekbrugge niets, maar dan ook niets te maken hebben. Ik vertrek – nou ja, alleen in gedachten, hoor, gezeten achter mijn bureau – heel binnenkort opnieuw naar Herm, het kleine Engelse Kanaaleiland waar ik in mei samen met mijn zus ben geweest. Toen ik daar was, daar stond, en uitkeek over de drooggevallen zee, wist ik meteen dat ik ‘hier’ een boek wilde laten plaatsvinden. Net zo zeker als ik dat lang geleden wist toen ik in het Ierse Leenane stond en naar de oude ‘famine-roads’ staarde terwijl een mij totaal onbekende Ierse man mij vertelde waarom die daar waren en waarom ze nergens naartoe gingen. Op dat moment werd in mij het zaadje gelegd voor Dans der Liefde, het verhaal van Lucy, dat ik zelf nog steeds een van mijn mooiste romans vind.

Zo’n zelfde moment beleefde ik dus in Herm, starend naar het graf van een monnik die daar ooit had geleefd. De naam Katie zweefde mijn gedachten binnen, beelden van een zonnige zomer lang geleden en heel vaag iets over een mysterie dat nou eindelijk eens een keertje opgelost moest worden. Afijn, ik kwam er gewoon niet onderuit: het nieuwe boek moest zich op Herm gaan afspelen, ook al had ik mezelf al helemaal voorbereid op de Griekse feelgood-roman die ik voor uitgeverij Cupido zou gaan schrijven. Gelukkig kennen ze me daar al heel wat jaartjes, dus toen ik vroeg of het in plaats van een Griekse ook een ‘Hermse’-feelgoodroman mocht worden, gaven ze me meteen het groene licht daarvoor. En daarom ga ik dus komende week aan mijn bureau in alle rust luisteren naar wat Katie mij te vertellen heeft. Precies zoals ik twee jaar geleden begon met luisteren naar Suzan, Lotte en Emma…

Om alvast een puntje van de sluier van Heerlijke Dromen op te lichten heb ik nog een klein toetje voor jullie. Zoals trouwe lezers inmiddels van mij gewend zijn, staat er de laatste jaren voor in mijn boeken een citaat, meestal een tekst uit een song, die alles te maken heeft met het thema van het boek. Een song die mij tijdens het schrijven ervan door het hoofd speelde, betekenis gaf aan de woorden die ik op mijn laptop intiktee. Als voorproefje op de feestelijke dag van 23 september, geef ik jullie, mijn trouwe fans en lezers, alvast deze prachtige, rauwe en ontroerende ‘Emma’-song, getiteld ‘ANYMORE’ en live gezongen door Travis Tritt. Ik wens jullie veel luister- en voor over drie weekjes – alvast veel leesplezier!

♥♥♥♥♥

Dubbelroman Griekse Zomers

Een heel goed begin van de zomer! Twee van mijn niet meer te verkrijgen romans worden opnieuw uitgegeven! ‘Zomerdroom’ en ‘Een Zomernacht’ (eerder gepubliceerd als Bouzouki Boogie) nu samen in één dubbelroman: GRIEKSE ZOMERS verschijnt in juli 2018 en is nu al te reserveren. Dat wordt een heerlijk lange luie leeszomer

Klik hier of op de foto voor meer informatie.

♠♠♠

 

Reisgids Pilion in nieuw jasje!

Vanaf nu weer te bestellen: de vernieuwde Pilion-reisgids! Mijn vertrouwde Hollandse Kijk op Pilion in een spiksplinternieuwe gedrukte uitvoering, bijgewerkt volgens de allerlaatste mij bekende informatie en gelardeerd met foto’s uit eigen archief. De gedrukte versie van de reisgids ‘Een Hollandse Kijk op Pilion’ kost € 12,00 (excl. € 3,00 verzendkosten) en is te bestellen via dit contactformulier. Ik stuur u dan zo snel mogelijk de betalingsgegevens per e-mail toe.

Beschrijving: De reisgids ‘Een Hollandse Kijk op Pilion’ is een door mij samengesteld en geschreven boekje dat u tips en suggesties geeft voor een aangenaam verblijf in het Land der Centauren. In het eerste gedeelte vindt u een toeristische beschrijving van de dorpjes in de regio en suggesties voor wandelingen aan de westkust. Het tweede gedeelte bestaat uit praktische zaken van A tot Z, en diverse tips op het gebied van vervoer, musea, bezienswaardigheden en eten en drinken.

Formaat                : A5, softcover boek
Aantal bladzijden  : 82 (9e druk februari 2017)
Prijs                      : €12,00 exclusief verzendkosten (€ 3,00).

De reisgids is ook te koop als e-book in pdf formaat. Dat wil zeggen dat u  het boekje meteen op uw computer, tablet en/of e-reader kunt downloaden. Ook hiervoor kunt u gebruik maken van het contactformulier. Ik stuur u dan zo snel mogelijk de betalingsgegevens en het bestand per e-mail toe. Klik hier om de e-book reisgids te bestellen. De digitale versie kost € 9,00.

♠♠♠

 

 

Boekennieuws

Soms gebeurt er zomaar iets wat je absoluut niet verwacht. Emma, Suzan en Lotte, de dames uit De Magie van Beekwoude, hebben tot mijn grote verrassing iets heel leuks in werking gezet. Ik kan er op dit moment niets over vertellen, behalve… dat de verkoop van het e-book via bolcom en Kobo vanaf nu is stopgezet. In afwachting van de dingen die gaan komen. Wordt vervolgd

♠♠♠

De Magie van Beekwoude

De Magiede-magie-van-beekwoude van Beekwoude is te koop als e-pub en in een pdf.versie en kost € 3,99. Bestellen kan via dit formulier. Je krijgt dan zo snel mogelijk de betalingsgevens en de e-pub of pdf (graag aangeven) toegestuurd. Omdat ik op deze manier niets hoef af te dragen aan andere instanties voor o.a. elektronisch betalingsverkeer doneer ik 10% van de opbrengst aan Give Strays a Chance, die zich inzet voor de zwerfdieren op Pilion. Met rechtstreeks bestellen doe je dus niet alleen mij, maar ook de diertjes op ons mooie schiereiland een groot plezier! Vind je dit allemaal te veel gedoe: de e-pub is ook online te bestellen bij bol.com en Kobo 😉 

De Magie van Beekwoude is mijn eerste Yellow Rose-verhaal over de belevenissen van Emma, Lotte en Suzan, die het altijd druk hebben met hun eigen bedrijfjes. Maar gelukkig blijft er tussendoor nog genoeg tijd over voor andere dingen, en dat is maar goed ook, want in Beekwoude is altijd iets te doen ☺

Zoals jullie misschien wel eens ergens gehoord of gelezen hebben, weet ik zelf zelden van tevoren hoe het verhaal zal verlopen. Dit keer was ik vast van plan om een serie te schrijven over de Friends of the Kalderimis, een groep internationale vrijwilligers die hier in Pilion de oude ezelpaden – kalderimi’s genoemd – blootleggen, waardoor er een heel netwerk van nieuwe wandelpaden tevoorschijn komt. Ik had ook al een titel: Verhalen van de Kalderimi’s.

Maar het liep anders. Terwijl ik aan het schrijven was over de Amerikaanse Pippa, doken in mijn gedachten steeds vaker drie Nederlandse dames op. En hoe meer ik hen wegduwde, des te brutaler werden ze. Tot ik niets anders kon dan het verhaal van Pippa opzijschuiven en luisteren naar wat de dames mij te vertellen hadden. Ik hoorde iets over een tearoom, over een bakkerij, een cateringbedrijf. Ze hadden het over een klein, gezellig dorp dat vlak bij de bossen lag. Ik zag het dorpsplein, ik rook het versgebakken brood, ik liep rond in de keuken van een klein wit boerderijtje… en voor ik het wist, begon ik dat wat de dames mij vertelden op te schrijven.

Zo is de Yellow Rose-serie ontstaan, genoemd naar de tearoom van Lotte, die de gele roos gebruikt als centraal thema voor haar inrichting en decoraties. Ik hou zelf ook van geel, omdat het me vrolijk maakt, en ik hoop dat ik in mijn verhalen iets van die zonnige kleur overbreng. Dat kunnen we volgens mij goed gebruiken in een wereld die met de dag grimmiger wordt. Het is fijn om even uit die dagelijkse ellende weg te zijn en een paar uurtjes ‘vergetelheid’ te zoeken in een romannetje. Niet al te moeilijk, niet al te diepgaand, gewoon zo’n lekker verhaal waarmee je even helemaal weg kunt dromen.

Voor degenen die een beetje teleurgesteld zijn omdat de Yellow Rose-serie zich in Nederland afspeelt heb ik trouwens goed nieuws: Emma vertelde me dat ze een broer heeft die een hotel runt in Pilion. Tot nu toe heb ik dat hotel nog niet gevonden, dus het zal nog wel een paar afleveringen duren voor ik daar iets over kan schrijven, maar een uitstapje naar mijn mooie schiereiland zit dus zeker in het vat.

Zelf hoop ik dat Suzan mij in de volgende afleveringen wat van haar keukengeheimen zal influisteren. De quichjes uit dit eerste verhaal lijken me echt heel lekker, maar tot op heden wil ze mij het recept ervan nog niet geven. Ik blijf proberen het van haar los te peuteren, en als dat lukt, geef ik dat in een volgende aflevering natuurlijk meteen door.

Kortom, ik denk dat de dames mij in de komende maanden flink zullen bezighouden. En ik hoop dat jullie daar net zoveel plezier aan zullen beleven als ik. Wij – Lotte, Emma, Suzan en ik – gaan er in ieder geval heel erg ons best voor doen!

 ♥♥♥♥♥