December is gearriveerd, en daarmee de laatste maand van alweer een jaar dat voorbij is gevlogen. De pepernoten, de gevulde speculaas en de kerstchocoladeballetjes die wij samen met nog veel meer verrassingen vanuit Nederland door mijn vriendin toegestuurd kregen, hebben het helaas niet gehaald tot de juiste feestdagen. Het was heerlijk decadent om me wekenlang dagelijks op al dat traditionele snoepgoed te kunnen storten. Ik kan jullie dan ook uit eigen ervaring vertellen dat pepernoten heel goed samengaan met een glaasje tsipouro!

Nog veel meer Nederlandse lekkernijen hebben de afgelopen tijd mijn tong gestreeld. Mijn Moeder Annie-column uit 2008 won namelijk de hoofdprijs in een schrijfwedstrijd van de FB-groep Nederlanders-in-het-Buitenland. Ik mocht een ruime keuze maken uit het assortiment van de online-supermarkt Holland@Home en dat leverde een pakket nostalgie op waar ik een hele grote stralende glimlach van kreeg. Als mensen mij vragen wat ik op voedselgebied mis uit Nederland, kan ik met de hand op mijn hart verklaren dat ik op dat gebied eigenlijk niets echt mis. Maar een saucijzenbroodje of een lekker pasteitje is heel aantrekkelijk als je dat jaren niet hebt gegeten. Ontbijtkoek, eierkoeken, erwtensoep… het zat allemaal in het pakket. Net als twee hele grote stukken oude brokkelkaas en komijnekaas. Daar waren we vóór de foto al aan begonnen. Ach ja, we zijn en blijven nu eenmaal echte kaaskoppen.

Het scheelt natuurlijk wel dat ik me wat extra kilootjes kan veroorloven. Ik was de afgelopen anderhalf jaar flink wat gewicht kwijtgeraakt, en omdat ik toch al niet zo dik in de kilo’s zat, was dat goed te merken. Gelukkig heb ik er nu weer wat bij gekregen. Niet alleen door de Nederlandse lekkernijen, maar ook door het feit dat ik al bijna drie maanden gestopt ben met roken. Ha, ik denk dat ik zo ongeveer de enige gestopte roker ben die blij is met de daarbij behorende gewichtstoename. Dankzij de zware bronchitisaanval – waardoor ik te ziek was om zelfs maar aan een sigaret te denken – was ik al ‘cold turkey’ gestopt voordat ik er erg in had. En omdat ik er op de een of andere vreemde manier geen enkele moeite mee had – en heb – om niet te roken, ben ik er maar gewoon niet meer aan begonnen. Of het voor altijd is, weet ik niet, maar op dit moment bevalt het me wel om clean te zijn. Met een beetje geluk ga ik 2015 dus rookloos in en daar ben ik nu al trots op.

Er zijn nog meer vooruitzichten die me blij maken. Onze zoon Robin komt met de kerst naar Pilion, wat betekent dat we als gezin voor het eerst in tien jaar een ‘familiekerst’ hebben. Mijn moederhart barst uit de voegen van blijdschap en hoopt van ganser harte dat er niets tussen zal komen. Eerst zien en dan geloven, zeggen we altijd, maar het ticket is in ieder geval geboekt. En… er is deze week nog een ticket geboekt: door mijn vriendin Petra – ja, dezelfde van het hierboven genoemde decemberverrassingspakket. In februari verloopt mijn paspoort, wat betekent dat ik naar Athene moet om het te verlengen. Op mijn voorzichtige vraag of ze misschien zin had om naar aanleiding daarvan samen met mij een paar dagen in Athene door te brengen, kwam een volmondig ‘Super!’ als antwoord. Zo gaan de dames als het meezit dus straks met z’n tweeën op stap om daar onze vijfenvijftigjarige vriendschap te vieren. En reken maar dat we daarvan gaan genieten!

Het leven valt niet altijd mee. Dat hebben we het afgelopen jaar maar al te goed gemerkt. Aan veel kersttafels zullen er stoelen leeg blijven. Niet alleen die van de MH17 slachtoffers, maar ook die van al die andere overledenen – mensen die minder nationaal nieuws waren, maar om wie door hun dierbaren net zoveel gerouwd wordt. Er zullen veel gezinnen zijn waarin de feeststemming ver te zoeken is – om wat voor reden dan ook. Niets is zeker, dat is weer eens schrijnend duidelijk geworden in de achter ons liggende maanden. Juist daarom is het zo belangrijk om regelmatig even stil te staan en om ons heen te kijken naar de mooie dingen van vandaag. Om te genieten van het hier en nu, om dankbaar te zijn voor alle liefde en vriendschappen die deel uitmaken van ons leven. En zelfs als dat leven op dit moment inktzwart is en alle deuren dicht zijn, weet dan dat er in de toekomst ongetwijfeld ergens wel weer een raampje zal opengaan. Het kan even duren – het kan wel eens héél lang duren – maar het gebeurt. Zeker weten!

Ik wens jullie allemaal een fijne decembermaand!

♥♥♥♥♥