O, die heerlijke Griekse zomer…

Vier weken na mijn vorige column is er hier bar weinig veranderd. We zitten nog steeds in dezelfde hittegolf, al is die volgens hen die het kunnen weten inmiddels omgedoopt in ‘extreme hittegolf’. Oftewel: het is hier bloedverziekend heet! De enige manier om nog een beetje beweging te krijgen, is in alle vroegte opstaan, een rondje dorp lopen en afsluiten met een frisse duik in zee alvorens de rest van de dag gedwongen binnenshuis bij de airco door te brengen. Vroeg opstaan is helaas niet een van mijn favoriete bezigheden, net zomin als het doorbrengen van mijn dagen bij de airco in een tegen de hitte half verduisterde kamer. Het is verdorie zomer! Ik wil op tijden dat het mij schikt buiten zijn, lekker lange boswandelingen maken, naar verderop gelegen strandjes en dorpjes rijden, vrienden bezoeken, op terrasjes zitten, uit eten gaan… Maar bij 38° in de schaduw zijn dat geen bezigheden waar een mens vrolijk van wordt. Zeker niet als je – op de zeldzame momenten dat het nog wel uit te houden is – op je eigen terras geconfronteerd wordt met de nog immer onafgebroken fluitende buurman in de tuin naast je. Moordgevoelens komen dan ook spontaan in mij op in deze hete dagen, en als deze temperaturen nog langer aanhouden, zou het zomaar kunnen dat mijn volgende boek een bloederige thriller wordt in plaats van een gezellige liefdesroman!

Gelukkig zijn er tussen al dat kommer en kwel ook nog wel een paar vrolijke momenten te vinden. Zo hebben we op zo’n vroege ochtend aan het strand met verbazing gekeken naar een echtpaar van middelbare leeftijd. Het zag er heel Grieks uit: zíj was druk in de weer met badhanddoeken over stoeltjes draperen, terwijl híj vanonder de parasol kritisch toekeek. Vervolgens kwam er een grote zonnebrandfles uit de tas tevoorschijn, waarop de man zijn armen uitspreidde en zich door zijn vrouw geduldig van top tot teen liet insmeren. “Kijk nou, hoe schattig,” zei ik nog tegen manlief, bij wie ik met dat soort echtelijke zorgzaamheid beslist niet hoef aan te komen. Mijn vertederde reactie was echter ietwat voorbarig. Zodra het insmeren klaar was, liep de man met grote passen naar zee, zonder ook maar de minste neiging te vertonen om diezelfde zorgzame daad te retourneren. Vrouwlief moest zichzelf maar zien te redden! We hebben er hartelijk om gelachen, want vanwege de lockdown waren we even vergeten dat deze voor ons zeer ouderwetse echtelijke strandscènes hier nog heel normaal zijn. De vrouwenemancipatie in Greece heeft nog een flinke inhaalslag voor de boeg, dat is een feit.

Het verschil in cultuur blijft ons dus verbazen, ook na zestien jaar nog. Zo had ik onlangs een nogal prijzige onlinebestelling geplaatst, en volgens de instructies meteen betaald. Daarna moest ik dan in een aparte e-mail nog een screenshot van de betaling opsturen, zodat het uitvoeren van de order meteen in gang gezet kon worden. Ik kreeg heel snel een automatische orderbevestiging, maar verder hoorde ik helemaal niets meer. Gezien het voor ons doen hoge bedrag werd ik toch wat zenuwachtig, dus na twee dagen ben ik aan het bellen geslagen om te informeren wat de stand van zaken was. Na meerdere pogingen en lange wachttijden kreeg ik uiteindelijk een echt mens aan de telefoon. Een heel aardig meisje dat me beloofde alles uit te zoeken, en me haar persoonlijke mobiele telefoonnummer gaf voor als ik nog vragen had. Twee dagen later kreeg ik inderdaad een mailtje, waarin ze me vertelde dat het door ons bestelde product helaas niet meer leverbaar was en pas in september weer verkrijgbaar zou zijn, maar dan voor het dubbele bedrag. Wilden we dat niet, dan konden we voor het bedrag dat we al betaald hadden een gelijksoortig product bij hen uitzoeken. Ik mailde onmiddellijk terug dat we daar niet mee akkoord gingen en verzocht haar vriendelijk het reeds betaalde bedrag zo snel mogelijk aan ons te retourneren.

Tja, u voelt hem al komen. Weer vier dagen later was er nog steeds niets teruggestort, en het vriendelijke meisje liet ook niets meer van zich horen. Nu begon het bij ons toch wel een beetje angstig om het hart te worden. Je hoort zoveel nare verhalen, en achteraf gezien hadden we misschien… Nou ja, u kent het wel. Dus ging ik maar weer aan het bellen. Eerst naar het vriendelijke meisje, vervolgens naar het algemene telefoonnummer en toen ik nergens gehoor kreeg, probeerde ik het ten einde raad maar via een chat op Facebook. Halverwege de middag kreeg ik daar een berichtje dat de medewerkster die onze bestelling in behandeling had diezelfde dag nog contact zou opnemen en inderdaad, om zes uur ’s avonds belde zowaar het aardige meisje weer op. Ze was heel behulpzaam, verzekerde mij dat onze betaling binnen een paar dagen teruggestort zou worden en dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Ik was het inmiddels behoorlijk zat allemaal en informeerde boos waarom ze sinds haar mailtje op donderdag niet meer op mijn mailtjes en telefonische boodschappen had gereageerd. En geloof het of niet, haar zeer verbaasde antwoord was: “Maar mevrouw, mijn broertje is vrijdag ziek geworden, en ik ben pas vandaag weer aan het werk gegaan…” Zoiets kan alleen in Greece, ik zweer het je!

Het is allemaal goed gekomen, gelukkig. Mijn vertrouwen in online shoppen is ook dit keer niet geschonden. Het geld is netjes teruggestort en we hebben onze aankoop alsnog via de fabriek zelf kunnen regelen. Als het meezit, rijdt er dinsdag een vrachtauto voor om onze bestelling af te leveren, hoewel we daar nog maar niet al te vast op rekenen. In een extreme hittegolf kan er van alles gebeuren, nietwaar? Het asfalt op de wegen smelt, bosbranden laaien overal op, chauffeurs lopen zonnesteken op tijdens hun koffiestops – scenario’s zat waardoor er een kink in de kabel kan komen. Bestellingen doen en afspraken maken in Griekenland is en blijft nu eenmaal een onzekere zaak, dat hebben we al vele malen mogen ervaren. Wat eigenlijk wel logisch is. Er kan immers altijd zomaar ineens een broertje ziek worden… 😉

♥♥♥♥♥

 

3 antwoorden naar “O, die heerlijke Griekse zomer…”

  1. Wat een verhaal. Echt Grieks.
    Ik hoop dat de hitte wat over gaat.
    Wij komen op 14 september naar Griekenland.
    Ik heb je boek ontvangen .
    Leuke tips.

  2. Weer bijzonder leuk om te lezen. Sterkte met de warmte, stuur anders gewoon wat richting Vlaardingen.

    Groetjes,
    Riet

  3. Oh, Wilma , wat een verhaal. Vreselijk zulke dingen. Hopelijk wordt t weer weer snel dragelijker, wat een narigheid zien we op de tv nu in t mooie Griekenland. Kusjes vanuit Lisse!!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.